معماری ایران دارای پیشینه‌ای گسترده، ظرفیت‌های فرهنگی ارزشمند و نسلی پرانرژی از طراحان و پژوهشگران است؛ اما بخش بزرگی از این دانش، تجربه و استعداد هنوز به‌درستی ثبت، معرفی و به یکدیگر متصل نشده است.

پروژه‌های ارزشمند بسیاری بدون دیده‌شدن باقی می‌مانند. پژوهش‌های مهم به فضای حرفه‌ای راه پیدا نمی‌کنند. ارتباط میان دانشگاه، بازار، صنعت و جامعه معماری محدود است و بسیاری از فرصت‌های آموزشی، حرفه‌ای و فرهنگی به‌صورت پراکنده در دسترس قرار می‌گیرند.

«توسعه معماری ایران» با هدف ایجاد یک مرجع منسجم و قابل اعتماد شکل گرفته است؛ مرجعی که بتواند این ظرفیت‌های پراکنده را گرد هم آورد و امکان گفت‌وگو، یادگیری و همکاری را فراهم کند.